Evin kapısı kapanır kapanmaz ortamın havası değişiyor. Önce utangaç bir gülüş, “biz yapamayız” tripleri… Sonra bakışlar arsızlaşıyor. Misafire yaranmanın tek yolunun zevkten geçirmek olduğunu herkes biliyor ama kimse açık etmiyor. İstemem yan cebime koy edasıyla önce geri duruyor, sonra usulca yaklaşmaya başlıyor. Dudaklar ısırılıyor, nefesler hızlanıyor. Biraz hırçın, biraz komik kahkahalar arasında roller değişiyor. En sonunda utangaç maskeler düşüyor, herkes çıldırmış gibi azıyor. Baştaki masumiyet yerini şehvetle dolu bir kaltak oyununa bırakıyor.
