Kapı çaldı, “Şekerim bitti” dedi türbanlı komşum Güneş, mahcup gülümsedi. İçeri alır almaz kapıyı kilitledim, “Şeker değil, dimdik sik vereceğim” deyip türbanını aheste indirdim. Güneş’in gözleri faltaşı oldu ama dudakları titriyordu. Kanepeye yatırdım, eteğini beline topladım, tangası sırılsıklam; “Olgun Yan Daire sik beni, kocam evde sanıyor” diye fısıldadı. Kalın yarağımı o dar türbanlı amcığa köküne kadar gömdüm. Her vuruşta “Ah Güneş’im, ne kadar darsın!” diye inledim, memeleri zıplıyor, türbanı omzuna düşüyordu. Domaltıp saçlarını çektim, götüne şaplak şaplak vurdum; “Güneş orospu oldun” dedim. Boşalma çığlıkları apartmanı titretti, döller o helal amı doldurup taşıyordu. Şimdi her şeker istediğinde kapım açık, Güneş türbanı kapıda bırakıp geliyor!
