Yolunu kaybetmiş bir gece, yalnız iki adam ve ağaçların ardında saklanan sessizlik. Biri çadırı kurmaya çalışırken diğeri elini uzatıyor, ama bu yardım elleri çok geçmeden başka yerlere dokunuyor. Çıtırdayan yaprakların ortasında nefesler ağırlaşıyor, kelimeler azalıyor. Doğanın içinde başlayan bu sessiz yakınlaşma, kamp ateşinden asiri daha fazla ısı yayıyor. Orman derin ama gecenin tutkusu daha da içinin en derinlerine. O gece sadece yön değil, akıl da kayboluyor. Sabah olduğundaysa ikisi de yolunu değil, birbirini bulduğunu fark ediyor.
